Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vooral ook mooie algen voor mij. Hij woonde op het eilandje Barrang waar wij allen met de kruisprauw eens zijn heen gezeild. De oude duiker, die trotsch was op zijn langen witten baard, geleidde ons over het eiland, dat krioelde van kinderen, die ons in menigte volgden. De huizen der visschers zagen er nog al welvarend uit en waren hier en daar met Europeesche aanplakbilletten versierd. De oude visscher dook in ons bijzijn en bracht met zijn sampan eenige voorwerpen aan land, en terwijl wij om den ouden man geschaard stonden, nam NlERSTRASZ het oogenblik waar om ons ongemerkt te photographeeren.

Een andere bron om onze verzameling te verrijken en die meer opleverde, dan de tochten met de kruisprauw, was de vischmarkt. De vischmarkt van Makassar is bekend als een der rijksten van den geheelen Archipel; van al de Spermonde eilanden brengen de visschers hunne waar naar de hoofdplaats. Eiken ochtend ging WEBER, gevolgd door onzen bediende BANDONG naar de markt, een groote, gemetselde, overdekte ruimte, waar in verschillende rijen de met visch beladen tafels staan. Hiertusschen bewoog zich de menigte en de lange figuur van WEBER was spoedig bekend als die van een Europeaan met weer zoo'n onbegrijpelijke fancy voor een inlander! Voor den meest vreemden, ja zelfs onoogelijken visch wilde die Europeaan geld geven en eensmakelijken, lekkeren visch keek hij niet aan!

Reeds in 1888 had WEBER trouw die markt bezocht en hadden de Boegineesche jongens — een heel ander slag dan de stille Javanen — hem onder gejuich een visch aangeboden zonder kop of staart. Ook thans werden hem, als hij bij een mand met visch nederhurkte om te zien of daar ook soms nog iets van zijn gading in te vinden was, allerlei visschen toegestoken en hoorde men rondom roepen: „Toewan, sini, roepa lain", — Mijnheer kom hier, ik heb een andere soort voor u, — zelfs al waren alle visschen aan elkander gelijk of mogelijk ook geschilderd ! Maar hadden de visschers WEBER

Sluiten