Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Te Sanguisiapo en te Bongao werd gedregd en het rif onderzocht met afwisselend succes. Eenmaal kwam de dreg gescheurd boven, maar in de zwabbers waren zulke kostbare dieren blijven hangen, dat Weber besloot hier dadelijk weder te dreggen. De dreg kwam dit keer gaaf boven, maar bevatte slechts zand en steenen, wèl een bewijs hoe wisselvallig het visschersbedrijf is, vooral dat van den diepzeevisscher!

Op de Paarlbank zagen wij sierlijke prauwtjes van ander maaksel, dan wij tot heden hadden ontmoet, bestuurd door menschen met wie wij niet konden spreken, omdat zij geen Maleisch verstonden en wij hun taal niet kenden. Met de gebarentaal brachten wij het echter vrij ver en de inboorlingen voorzagen ons van veel visch. Tusschen onze matrozen, die natuurlijk fel waren op versche visch, en weber die alle nieuwe vischsoorten voor de collectie wilde hebben, ontstond hier concurrentie. weber wilde alle visch koopen en dan later, als hij er de belangrijke visschen uitgezocht had, wat overschoot aan de matrozen present geven. Dit scheen een royaal aanbod, want er werd veel visch aangebracht en de merkwaardige visschen waren uit den aard der zaak steeds aeldzaam, maar juist die weinigen vielen ook bijzonder in den smaak der matrozen en zij trachtten ze stil te escamoteeren. Och, wat trokken de Javaantjes onnoozele gezichten als weber ze op heeter daad betrapte!

„Wou Toewan heusch dien visch ook hebben, och, dat hadden ze heelemaal niet begrepen!"

In den Soeloe-Archipel werd ook een zeldzaam groot manteldier opgehaald, dat Culeolus heet. Onze trouwe hulp LoYER had niet alleen liefhebberij in het visschen, maar wilde ook de namen der dieren weten en als Dr. nlerstrasz, die steeds bijzonder aardig met de stokers omging, in het laboratorium bezig was, nam Loyer de kans waar om de namen der dieren te vragen en lachte dan, dat hij nu al zooveel van de zoologie afwist, net zooveel als de professor. — Over dezen Culeolus hoorde hij Weber herhaaldelijk spreken

Sluiten