Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

levensbericht over den onlangs overleden, diep betreurden Prof. Selenka, hoe Mevrouw Selenka, toen haar man door hevige malaria gedwongen werd naar Europa terug te keeren, andermaal naar Borneo reisde en voor hem nieuw, kostbaar materiaal bijeenbracht. Uit voorzichtigheid zond Weber telkens als er gelegenheid voor was, het intusschen verzamelde materiaal naar Holland; mocht er dan al iets gebeuren, dan was men toch nooit den geheelen buit kwijt.

Een tweedaagsch tochtje naar Tondano, waarop commandant Tydeman ons vergezelde, zal ik in stilzwijgen voorbijgaan. De Minahassa is reeds zoo dikwijls beschreven, dat ik niets nieuws aan de beschrijving zou kunnen toevoegen. Wij genoten er van eens als heel gewone globetrotters rond te trekken en te reizen voor ons pleizier, zonder netten en spiritusflesschen.

Een staaltje van de goede trouw der bevolking van de Minahassa door den Resident van dit gewest, den heer jellesma, ons medegedeeld, zou ik gaarne vertellen, omdat ik er in Holland nooit over heb hooren spreken. Er was feest te Menado, toen de Resident bericht ontving, dat het Gouvernement te Lombok een zwaar échec had geleden. De Resident oordeelde het overbodig deze treurmare dadelijk aan de vereenigde, feestvierende Hoofden mede te deelen, toen hij onverwachts een groot aantal Hoofden zijn huis zag naderen. De mare der nederlaag was ondanks den Resident toch verspreid en nu kwamen de Hoofden uit eigen intentie bij den Resident en boden vrijwillig 1500 man aan om rde Kompanie" te helpen. Hun eenigste conditie was deze, dat Resident jellesma, die hun gebruiken kende, hen vergezellen zou. De Resident had dadelijk van dit aanbod bericht gezonden aan den Gouverneur-Generaal en tot antwoord terug ontvangen, dat rhet aanbod onnoodig was, omdat het Gouvernement zichzelf gered had, maar dat, indien het mocht blijken noodig te zijn, het Gouvernement zich het eerst om hulp tot de Minahassa zoude wenden". — rDe goede geest

Sluiten