Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sanana zou de Siboga ten anker komen en zij stoomde met zorg den ingang tot de niet breede baai binnen, welke nog nauwer werd door twee rechts en links van het strand in zee vooruitspringende riffen. Posthouder wlndhouwer kwam ons tegemoet roeien en gaf nog wenken over de bestaande gevaren, zoodat de Siboga weldra in heel kalm water voor anker lag. Kort te voren had echter een ernstig ongeluk aan boord plaats; de mandoer had den matroos Radi naar achteren gezonden om den wimpel los te maken, die vast was geraakt, iets dat de jongen doen kon door eenvoudig aan een touw, dat langs den mast hing, heen en weder te trekken. Radi vatte de zaak anders op; hij klom in den mast tot bij den wimpel en viel, toen hij dien grijpen wilde, met een zwaren slag naar beneden; de koperen leuning om het kompas was door de zwaarte van zijn lichaam verbogen. Daar lag de arme hals op het dek te kermen, en toen men hem optilde, gilde hij het uit. De doctor liet Radi op een matras leggen, onderzocht hem nauwkeurig en bevond, dat hij benevens andere kneuzingen vijf ribben gebroken had, waarschijnlijk door zijn val op die verbogen koperen leuning. Onze ruwe mandoor had geen kwaad hart, en toen Radi op de matras gelegd werd, sprak hij hem moed in, zoo teeder en zacht, als ik het van dien man niet verwacht had. Radi is gelukkig in verloop van tijd al zijn leed goed te

boven gekomen.

De kampong Sanana zag er welvarend en goed onderhouden uit; de wegen waren vrij talrijk en goed, de erven omgeven door nette heggen. Op korten afstand van de eigenlijke kampong lag een oud Portugeesch fort, en daarvoor een plein, waarop de posthouder ter onzer eere de .bezetting" had opgesteld, benevens de zestien hoofden van Sanana, waarvan er vier door den Sultan van Ternate en de overige twaalf door de kampong worden benoemd. De hoofden verschenen in „pakeijan rokkie", d. w. z. in witte broek en een echt Europeeschen zwarten rok. De commandant van het fort

Sluiten