Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een stuk van den mast en een gedeelte van den romp was alles, wat op het zuidwestelijke rif nog herinnerde aan de stranding van het stoomschip Willem I, dat hiei in 1837 verging. Verscheidene weken hebben de bemanning en de passagiers van dit vaartuig, waartoe ook de Gouverneur der Molukken met zijn vrouw en vier kinderen behoorde, hier het kommervol leven van schipbreukelingen geleid. Men kan zich indenken, wat zij op die lage, zandige eilanden onder die felle tropenzon geleden hebben en hoe de Gouverneur te moede was, toen hem op dat onherbergzaam oord een dochtertje geboren werd, dat den naam der eilanden harer

geboorte ontving.

Wij lagen tusschen de Lucipara-eilanden voor een stopanker in een diepte van niet minder dan 646 meter; de dregkabel deed hierbij dienst als ankerketting en voortdui end hield een der officieren toezicht, opdat het schip bij deze ongewone wijze van ankeren, niets zoude overkomen. Maar zonder ongelukken liep het niet af; bij het inwinden van het anker wees de dynamometer plotseling een spanning aan van 4500 kilo, de kabel brak, en daar hadden wij ons stopanker met een hoeveelheid dregkabel verloren.

De Lucipara-eilanden verlatende werd het onderzoek der Banda Zee met zorg en nauwgezetheid voortgezet. Een klein overzicht onzer uitkomsten moge hier volgen, opdat men zich een denkbeeld kunne vormen der vele vragen, die onzen

chef bezighielden.

Vergelijkt men de dieptekaarten der Banda Zee, zooals zij er uitzagen vóór de loodingen der Siboga bekend waren, met de dieptekaart thans door commandant TYDEMAN uitgegeven, dan zullen de wijzigingen duidelijk in het oog springen, die TYDEMAN aan de hand der Siboga-gegevens in de oude kaart

heeft moeten aanbrengen.

De Banda Zee is aan drie zijden: het Zuiden, Oosten en Noorden omgeven door twee cirkelvormige eilandengroepen. De binnenste cirkel bestaat uit de eilanden Alor, Wetter,

Sluiten