Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

snelgroeiende schaduvvboomen, voornamelijk canarieboomen, wier vruchten gaarne gegeten worden en in wier kruinen de stem der duiven weerklinkt. Van kreupelhout is in de perken — zoo noemt men het gedeelte bosch, dat aan een eigenaar behoort —[niet veel te zien; het wordt steeds omgehakt om het ongedierte tegen te gaan, dat altijd geneigd is de cultures aan te vallen. Maar juist die afwezigheid van laag hout maakt, dat men de krachtige stammen tot aan hun top bewonderen kan.

Voor emotie zorgt op dit eenzame, in zee gelegen plekje, de moeder aarde, die af en toe door lichte of iets sterkere schokken de bewoners opschrikt uit rustige rust, zoodat ons ook door eene dame, als iets heel natuurlijks, het aardbevinghuisje werd gewezen, dat achter in haren tuin stond. De met geuren bezwangerde lucht werkt echter zeker ook „berauschend" op het zenuwgestel; nergens schenen de gemoederen zoo prikkelbaar als hier; men fluisterde in die dagen-, als zou zelfs het postgeheim soms niet veilig zijn en onze goede Jantjes, met wie wij nog nooit last hadden gehad, sloegen aan het bakkelaaien met de soldaten van het fort. Twee kwamen 's avonds met bebloede koppen aan boord terug en de strijdlust onder de bemanning steeg in een oogenblik tot kookhitte en uitte zich in bijzonder veel muziek, want als echte kinderen, hoopten de Javanen, dat de commandant dan niet merken zoude, dat er wat gaande was. Snel werden de bebloede baadjes uitgewasschen, opdat wij die niet zien zouden! De commandant van de Siboga en de commandant van het fort wisselden beleefde dienstbrieven en uit voorzichtigheid werd onzen Jantjes de permissie om te passagieren ingetrokken, iets wat commandant TYDEMAN wel bar vond, maar er zweefde electriciteit in de lucht en het was niet geraden verder iets te wagen. RAZZIO, de onderofficier, die met eenige matrozen naar den steiger gezonden was, om iets af te halen, kwam bevende van zenuwachtigheid of woede op de campagne vertellen, dat de soldaten

Sluiten