Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den tuin en in een hoek stond een laag houten gebouwtje, dat gedeeltelijk voor kantoor en gedeeltelijk tot vergaderzaal of societeit was ingericht. Hier vond men 'een kleine bibliotheek en ook een biljart, doch ik geloof niet, dat van een van beide veel gebruik werd gemaakt. Op de schrijftafel in het kantoor van den controleur stond een kleine steenen aap, die den inlandschen bezoekers wel eens vrees aanjoeg. Als zij het eind hunner lange verhalen niet vinden konden, schoof de controleur den aap wel eens een eind naar hen toe en „dan druipen zoowaar de kerels gewoonlijk gauw af", zeide hij glimlachend. Thans is het aapje in ons bezit, maar zijn vreesaanjagend vermogen heeft het verloren.

De hulp van onzen Doctor werd hier ingeroepen bij een arme Chineesche vrouw, moeder van drie Chineesch-Europeesche kindertjes; zij was Roomsch-Katholiek gedoopt en hare eenigste zorg, — zij voelde wel, dat zij sterven ging, — waren hare kinderen, die den naam van den vader zouden krijgen. Ik had diep deernis met de arme, die verwijderd van hare familie lag te wachten op den dood. Het is een treurige verhouding, als een Europeaan een inlandsche huishoudster neemt, en toch is het zoo dikwijls te verklaren, dat hij hiertoe komt. De inlandsche vrouwen zorgen goed voor hem, hebben geen pretensies, behartigen zijn boel en worden om deze verhouding door hun stamverwanten geacht. Komt de man van zijn dagwerk thuis, dan vindt hij zijn huis verzorgd, zijn tafel gedekt, zijn bedienden in orde gehouden. Het leven in zulke ver verwijderde plaatsen is haast niet in te denken voor Europeesche vrouwen, of het moeten zóó hoog staande vrouwen zijn als mevrouw ADRIANI te Posso of mevrouw VAN HOUTEN te Beo; beide dames vinden naast hare gewone plichten evenwel ook nog een levenstaak op de plaats, waar zij wonen, door mede te helpen aan het werk van haren man.

Het leven had enkelen der heeren te Laag-Kei hard aangegrepen, en ik kon mij zoo goed voorstellen, dat de arme

Sluiten