Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zat meesterlijk in elkaêr. Het zwakste punt op de grens van Oranje-Vrijstraat werd verdedigd door het beleg dat 0111 Kimberley geslagen was. Wellicht ware het beter geweest zoo spoedig mogelijk Aarjunction te bezetten, van waaruit de spoorlijn noord naar Kimberley en oost naar Nauwpoort en vandaar noord naar Bloemfontein loopt. Maar het schijnt dat Rhodes, die in Kimberley verblijf hield, een te mooi lokaas voor de Boeren was.

In het zuiden van Oranje-Vrijstaat moesten de spoorwegbruggen bij Norvalpont en Bethulië verdedigd worden, indien onverhoopt het plan mislukte om de noordelijke districten van de Kaapkolonie in te nemen. En dat plan mislukte niet; het geheele gebied der Stormbergen werd bezet en bijna had men ook voor goed de hand gelegd op Nanwpoort, welke sterke plaats na Aarjunction de voornaamste in de kolonie is, van strategisch oogpunt bezien.

En eindelijk gelukte ook Jouberts plan ten oosten aanvankelijk volkomen, want het zeer belangrijke Ladysmith werd zoo nauwkeurig ingesloten dat de val van die plaats slechts een kwestie van tyd scheen te zyn.

Waarschijnlijk niet toevallig had de regeering der ZuidAfrikaansche Republiek haar ultimatum aan Engeland verschoven tot den aanvang van den Afrikaanschen zomer. Dat seisoen maakt het overtrekken der rivieren driedubbel bezwaarlijk. Hoe onder de uitnemende leiding van Joubert de Boeren er in slaagden, — niet eens met heel veel moeite — om Natal tot aan de Tugelarivier schoon van vijanden te houden, hoe ze drie malen generaal Bulier lieten overkomen om hem telkens met ontzettende verliezen terug te drijven, is overbekend.

Het officieel vijandelijk land, waarin de veldtocht gehouden werd, is in alle opzichten zeer geschikt voor de Boeren. Het is hun vechtterrein, vol kopjes en randjes en wilde stroomen. En het is bevolkt door hun vrienden en stamverwanten, die zeer geneigd zijn, om den Engelschen zooveel mogelijk afbreuk te doen.

Gedurende de eerste drie maanden van den oorlog ging

Sluiten