Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dwongen zich eenige dagen tot herstel terug te trekken en waren zijn ontelbare vrienden den l">*n van die maand opgeschrikt door het valsche gerucht van zijn sneuvelen. Maar hij kon op zijn post terugkeeren, ofschoon het herstel zeer twijfelachtig was. Begin Maart moest hij echter de leiding aan jongere krachten overlaten en keerde naar Pretoria terug, niet om stil te zitten maar om op andere wijze te werken. Een kwaadaardige ontsteking van het maagvlies bleek einde Maart zijn toestand bijna hopeloos te maken. Zaterdag den 24"'" werd de hoop opgegeven. Sedert den namiddag van Dinsdag den 27en lag hij ijlende en denzelfden avond ontsliep hij.

Niet in den letterlijken zin op het veld van eer is hij gevallen. Toch heeft hij zijn leven geofferd voor de heilige zaak der vrijheid, welke hij drie en zestig jaren gediend had. Of staat de krijgsman, die door uiterste plichtsbetrachting zijn gezondheid onherstelbaar geknakt ziet en straks aan de gevolgen daarvan bezwijkt, ten achter bij den held, wien een doodelijk schot treft? Ook Jouberts bloed komt op het hoofd van Engeland, dat wel zoo goed wilde zijn in zijne „Illustrations" dezen ridder „sans peur et sans reproche" min of meer gunstig te bespreken. Toch blijft zijn dood een indirecten moord gepleegd op een man, wien niets anders ten laste kan gelegd worden dan dat hij niet geneigd was de slaaf van zijn moordenaar te worden.

Den 30en Maart vond de uitvaart plaats. Uit het sterfhuis werd liet stoffelijk overschot vervoerd naar het groote kerkgebouw op het Kerkplein en vandaar door de Marktstraat terug, bijna langs Jouberts eenvoudige maar smaakvolle woning naar het station.

Tegen halfdrie in den namiddag waren de meeste belangstellenden ten sterfhuize vereenigd. De breede gevel \an generaal Joubert's woonhuis was omlijnd door een z\\ ygende schare van zwarte figuren, met hier en daar schitterende borduursels in goud en zilver van diplomatenrokken en

Sluiten