Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het rijpaard van den overledene, door een ordonnance geleid.

Catafalk met kransen, gedragen door burgers.

ZHEd. de Staats-president, met zijn privaten secretaris, de heer F. Eloff, in zijn staatsierijtuig gezeten.

Het diplomatieke en consulaire korps, waaronder rechter Stuart als officieel vertegenwoordiger van de O.-Vrijstaatsche Regeering.

Deputatie van het korps der Staatsartillerie, bestaande uit drie officieren.

De familie van den overledene, waaronder de weduwe van Generaal Joubert.

Ambtenaren en burgers te voet.

Burgers te paard, het Vierkleur-korps onder commandant Jordaan, allen gewapend.

In de kerk werd het woord gevoerd door Ds. Bosman, den predikant van de kerkgemeenschap, waartoe Joubert behoorde. De plechtigheid daar werd besloten door een gebed van Ds. Postma, den predikant der Gereformeerde kerk (de „Doppers"). Daarna ving de tocht naar 't station aan.

Nadat ZHEd. de Staatspresident het balkon van zijn waggon had betreden en daarop door de familieleden van wijlen generaal Joubert was plaats genomen, terwijl de overige schare zich daaromheen op het perron had verzameld, sprak het hoofd van den Staat een korte rede; overmand door aandoening, was het hem vaak moeilijk voort te gaan; uit de geheele houding, uit de neergetrokken mondhoeken van den grijzen president openbaarde zich zijn verdriet. Naast ZHEd. stond de heer S. W. Burger, die zijn tranen niet kon bedwingen gedurende de aanspraak van den heer Kruger; geen van de omstanders kon z\jn aandoening bedwingen en van de meesten waren de oogen vochtig. „Ik heb", zoo zeide ZHEd., „iemand verloren, die naast mü gestaan heeft sinds wij beiden jongelingen waren, vele jaren geleden. Ik schijn thans alleen te zijn overgebleven van de velen, die in het verleden voor land en volk worstelden. Broeder, wat zal ik in deze ure van

Sluiten