Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Maar de koninklijke familie logeert slechts eenige dagen in het jaar in de hoofdstad," hernam Flits.

„Is dan bij u het hoofdstad geen residence ?" vroeg Ben met verbazing.

„Neen, Hen! En hierop maakt ons land een uitzondering op andere landen. Londen, Parijs, Brussel, Berlijn, Weenen, Petersburg, Madrid, ja, zelfs Konstantinopel — alle hoofdsteden in Europa zijn te gelijk hoofd- en residentiesteden: hier alleen geniet de hoofdstad slechts een vijftigste gedeelte van het jaar de eer, de vorstelijke residentie te zijn."

„0, ja, nu ik herinner, The Hague is het residence."

Intusschen was men het gebouw omgegaan en stonden onze vrienden achter het paleis, vlak tegenover het postkantoor.

„Our postoffice," zeide Flits Verdam.

„Niet zoo groot als dat van Londen," verzekerde Ben. „Dat moest je eens zien."

't Kostte Flits Verdam niet veel moeite, voor hem en zijn makkers den toegang tot het paleis te krijgen. Recht veel schik hadden onze knapen in de groote danszaal met haar mahoniehouten vloer, onder welken een keurige marmeren ligt, waarin kunstig een aard- en een halve hemelglobe zijn ingelegd. De zaal zelf is 34 ellen lang, 15.(> el breed en 28 ellen hoog, zonder dat het dak door een enkelen pilaar wordt gesteund. Aardig lieten zij zich verschalken door de twee fresco's boven de deuren der voorzaal, welken men den naam van „grauwtjes" geeft. Jacob Poot wilde maar niet gelooven, dat zij geschilderd waren, totdat hij er vlak onder stond en zag, dat het geen beeldhouwwerk was.

Ook het ruime uitzicht op den toren boeide hen allen zeer, en daar het helder weer was, konden zij met hun jonge oogen den Dom van Utrecht zien schemeren en....

„Bless me!" riep Ben uit, toen eensklaps de klok haar negen slagen begon te brommen.

Sluiten