Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,.Het Zand is de tegenwoordige Groote Markt, die toen door een smal watertje, de Beek genaamd, werd doorsneden en op hetwelk menig tornooi is gehouden."

„En welk gebouw is dat, met die groote hardsteenen trap ?"

„Dat is het tegenwoordige stadhuis," antwoordde Flits, „vroeger het paleis der graven, in de dertiende eeuw door Graaf Willem II gesticht. Er zijn mooie schilderijen in, van groote meesters en van hooge waarde."

Thans traden zij de Groote Kerk in, waar het orgel reeds aan den gang was.

„Dit orgel," zeide Karei Schimmel, die nu toch ook eens wat vertellen wilde, „heeft een Europeesche vermaardheid. Het is dertig meters lang en veertien breed. In 1735 door den Amsterdamschen orgelmaker Christiaan Muller vervaardigd, munt het door zijn grootte en zijn rijkdom van tonen boven alle andere uit. Het moet 8000 pijpen hebben, van welke er sommige zóó dik zijn, dat er wel een man kan doorkruipen, andere zoo dun als het fluitje aan de zilveren bel van een klein kind. Er zijn niet minder dan zestig registers op."

„Vooral de voxhumana (een nabootsing van de menschelijke stem) is mooi," zeide Flits. „Maar laat ons intusschen de kerk eens rondwandelen. Ik ben hier nogal bekend en zal dus maar voor cicerone ') spelen."

„Dat is goed," zeiden Lodewijk en Peter.

„Als je 't mij niet kwalijk neemt, ga ik een beetje in die bank rusten," zeide Jacob Poot. „We hebben nog een heelen tocht te doen en ik wou me niet graag te veel vermoeien. Daarenboven, ik heb de St. Bavo2) al meermalen gezien."

„Hier hebt gij nu de scheepjes," begon Frits, „opge-

') Gids, geleider.

De naam van de kerk. of liever van den heilige, nan wien zij gewijd was.

Sluiten