Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar ik zou wel maken, dat je 't koud kreegt met die open deur. Als ik me niet vergis, dan komt Griete daar in de verte aan met haar voorschoot vol hout en spaanders; zij rijdt als een wildeman over de vaart."

„Foei, Rolf," vervolgde zij, op luiden toon, want zij schrikte er van. „Loop je daar zelf naar je bed, zonder dat ik je vasthoud? Je zult vallen."

Maar Rolf was niet gevallen, en toch hielp zijn vrouw hem te bed en dekte hem zóó warmpjes toe, dat de goede man recht op zijn gemak lag en zeide, dat het vandaag wel voor 't laatst zou zijn, dat hij op klaarlichten dag naar bed ging.

.In een dag of wat zal dat wel gaan, Rolf," antwoordde zijn vrouw, „vooral, als je zoo in krachten toeneemt. ' Daarop stookte zij het vuur wat aan, redderde den boedel wat op en ging, met haar breiwerk m de hand,

naast het bed zitten.

„Hoor eens, Rolf, je moest toch eens probeeren, ot je je "den naam van dien vader niet kunt herinneren. Gnete is straks thuis en dan kan ik het horloge naar hem toebrengen, terwijl jij slaapt."

Rolf dacht na, maar tevergeefs.

„Kan het ook Boomheuvel zijn?" vroeg zij. „Ik heb wel eens gehoord, dat zij twee zoons hadden, die niet hebben willen oppassen — Gerard en Lambert.

„'t Kan wel zijn. Kijk eens, of er ook letters op het horloge staan, die ons den weg kunnen wijzen.

„Hemel, Rolf!" riep vrouw Brinker uit, terwijl zij het horloge bekeek. „Je bent verstandiger dan ooit! 't Kan niet anders. Hier staan de letters: L. J. B. Dat is zeker Lambert Booinheuvel. Wat die J. beteekent, begrijp ik niet. Maar die Boomheuvels waren indertijd rijke lui, die '*t goed konden stellen. En zulk soort van menschen geven hun kinderen altijd dubbele namen.'

„Dat laat zich best hooren, vrouw! 't Is zeker die Lambert Boomkert geweest. Neem dus het horloge en breng het terstond naar de Boomkerts."

Sluiten