Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Moet ik weg?" schreeuwde de kleine wanhopend.

„hen paar jaren Grete", antwoordde hij, wat minder driftig „Wees nu verstandig! Ik kan u niet opvoeden; grootmama is Te zenuwachtig zij kan die jongensachtige wildheid niet verdragen en tante Sofie — nu, die heeft het te volhandig met het bestuur van de huishouding, om zich genoeg met u te bemoeien".

„Och doe het niet, papa!" smeekte zij op een voor een kind vvonderhjk vast besloten toon. „Het zal u niet helpen... ik kom toch weerom . 1 "

„Dat zullen wij zien —"

„Gij weet niet hoe ik loopen kan!... Weet gij nog wel dat fn X !en mU,nheer Ult ipzig onzen wolf present hebt gegeven, d u L hüïl trouwe hond op een ochtend bij ons voor de deur lag, halfdood van honger en vermoeidheid. Hij had zijn ketting kapot getrokken, zoo verlangde hij naar hier, het goede beest, en ik zal net zoo doen." 8

DIkaUTnnfld^ fenallertrTi-Ste S'imlach om den kleinen mond. „ik geloof, dat gij er ondeugend genoeg voor zijt, maar er zal

vél :zz Trrhrn'dan u sss!

X, e' pra.fJ,es de"k lk',er niet over te maken," voegde hij er stren<r bij, terwijl hij zich omkeerde en naar de plaats scheen te kijken"

èeXhiie 'J CChter ZWCefde Zijn blik °ver het lieve ki"der-

Se TW 660 °ntzettende inwendige strijd zich op afspiegelde. Door een onweerstaanbare macht gedreven, boog hij zich

7e rZïTZ' CK Strelk Haar Zacht met de hand langs de^angLn the met koortsachtige hitte waren gaan gloeien.

brè'no-pnS "U m-j" ZOCte mek1'" Zei hij zacht' »Ik zal u zelf wegrengen — wij gaan samen op reis en ik zal u mooie, nieuwe kleeren geven, of ge een prinsesje waart."

zii "meetekl!nHmaar lleVer T een,ander kind' Papa," antwoordde H ï - s}e™' "Ik ™ak die toch immers al den eersten hef' 7nn l H ' V°, vlekken en scheuren. Barbe zegt, dat

seliilff m 'S i ■ meUW ROed' dat ik kr[iS en ze heeft 2es fnhVk 7 Reheel niet ziJ'n als die kleine

rtaTr<1 h J -t 1 J d'e woorden hief ZÜ het hoofdje fier

>W 'OU diëp voö'r ha" buig,'." Verdragen' °mdat

te SPutachtige &lim|ach kwam even bij mijnheer Lamprecht

het ju?s?CrJr\ maar t0°h Zei h'j' weer streng als straks: ..dat is lomnV.f'. ^^t grootmama zoo ongerust maakt. Gij zijt een

L oveïmw £ ' ^ met onhtibb^ manieren, waar gij

ov cr moet schamen, - het is werkelijk hoog tijd, dat gij wegkomt "

Sluiten