Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trok zij mee, om met oom en tante te reizen en van hen te leeren.

Sinds dien dag waren nu vijf jaren verloopen. Margaretha was negentien jaren oud geworden en had in al die jaren het ouderlijke huis niet weder gezien. Toch had zij vooral haar papa ontmoet, wanneer deze op een afgesproken punt met de familie samenkwam, en de laatste twee jaren, die zij bijna onafgebroken te Berlijn doorbracht, ontmoette zij gedurig de oude grootmama, die haar graag weer mee naar huis had willen nemen. Maar oom en tante konden aan geen scheiding denken, Grete gevoelde niet de minste behoefte aan het kleine hof in de zomer-residentie te worden voorgesteld, en zoo reisde grootmama telkens weer onverzeld terug.

Tante Sofie was, behalve Herbeit, de eenige in de familie die Grete nog niet eens had teruggezien. Neen, dat zou niemand ooit van haar kunnen zeggen, dat zij, al verlangde zij ook nog zoo hard naar het lieve kind, de huishouding ook maar een paar dagen in den steek had gelaten. Dat ging niet, dat had zij voor haar geweten nooit kunnen verantwoordei en daarom had het oude, domme hart met al zijn onuitsprekelijk verlangen niets te zeggen. .. . Doch ziet, aankoop van nieuwe gordijnen en kleeden in sommige kamers werd dringend noodig en — de pelsmantel luisterde naar geen peper of kamfer meer en diende dus wel op pensioen te worden gezet. Een nieuwe pelsmantel was echter een inkoop van belang, dat kon maar zoo niet per brief in orde komen, net zoo min als de gordijnen en de kleeden — dus, het ijzer moest nu gesmeed worden, voor het weer bekoelde, en tante Sofie trok, veel vroeger dan noodig was, om huishoudelijke redenen naar Berlijn en verscheen plotseling met tranen van vreugde op de wangen in het keurige boudoirtje, dat voor Grete was ingericht. En wat al de zoete en bittere woordjes van grootmama niet hadden kunnen uitwerken, dat deed aanstonds het vriendelijke hartelijke gezicht van de goede tante Sofie — een warm verlangen ontwaakte in Grete's hart, zij wilde een tijdlang naar huis, om daar het Kerstfeest te vieren. Wat vroeger zoo dikwijls gebeurd was, zou nu ook weêr geschieden, tante Sofie zou een kerstboom planten en ontsteken voor Grete. En zoo werd er afgesproken, dat zij tegen het najaar komen zou, maar geheel onverwacht, zoodat papa en grootmama er niets van wisten.

Op een zachten, stillen avond in het laatst van September kwam de jonge dame alleen van het spoor. Zij had den weg naar huis gewandeld en deed de oude poort van het pakhuis achter zich dicht, terwijl zij een oogenblik in het donkere lokaal bleef

Sluiten