Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heel gezelligs en huiselijks te zien," zei hij, terwijl hij naar het raam zag, waarvan de gordijnen open'waren gebleven. „Daar aan den overkant van de markt zou men ons al heel gemakkelijk voor een jong getrouwd paar kunnen houden."

Grete kreeg een kleur als vuur. ,,0 neen, oom, de geheele stad weet —"

„Dat wij oom en nicht zijn — zeker lieve nicht," viel hij haar eenigszins bitter in de rede en zette het kopje weer aan den mond.

Grete antwoordde niets; zij had eigenlijk willen zeggen * de heele stad weet, dat gij verloofd zijt...." Hij mocht nu denken wat hij wilde ! Onophoudelijk zat hij haar te plagen en dat met een humor, dien zij vroeger nooit in hem had gekend. Zijn vroolijke luim scheen wel onuitputtelijk, terwijl zij van haar kant zich gedrukt gevoelde en volstrekt geen lust had met zijn opgeruimdheid mee te gaan, zoo weinig zelfs, dat zij om een wending in zijn aardigheden te brengen, de toevlucht nam tot iets, wat wel voor niemand onaangenamer was dan voor haar zelf.

Grootmama heeft vanochtend visite gehad, de dames van den Prinsenhof, zei ze, terwijl zij hem de boterham toereikte.

In een oogenblik zat hij rechtop, op zijn gelaat stond een onmiskenbare spanning te lezen. „Hebt gij haar gesproken?" vroeg hij.

„Neen," antwoordde zij onverschillig. „Ik heb freule Heloise op de trap ontmoet. Gij weet beter dan ik, dat zij zich niet vernederen zou met mij aan te spreken, wijl ik nog niet op den Prinsenhof ben voorgesteld."

„O ja, dat vergat ik ! Nu dat zal zeker nu wel gauw gebeuren."

Zij zweeg.

„Ik hoop, dat fij er om mijnentwil toe zult overgaan."

Nu zag zij hem aan met somberen blik. „Als ik er toe besluit, mij met het donkere rouwkleed en nog donkerer rouw in de ziel tot dat komediespel te leenen, dan zou ik dat alleen doen, om een einde te maken aan het eeuwigdurende gemaal van grootmama, zei ze ruw en koel, terwijl zij aan de tafel ging zitten.

Een nauw merkbaar lachje speelde hem om den mond. „Kom, nu valt gij als huismoedertje uit uw rol," hernam hij zoo kalm mogelijk en wees tegelijk op de nu niets doende handen. „De gastvrijheid vereischt eigenlijk, dat gij ook een kop thee neemt, om mij* gezelschap te houden."

„Ik dien toch wel te wachten op tante Sofie."

„Zooals ge wilt. De thee is lekker genoeg, om mij ook zonder

Sluiten