Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Onwillekeurig bleef zy even op den zolder van het pakhuis staan en sloeg den blik naar het groote huis over de plaats. Een ijskoude wind gierde door een reet van het dakvenster en glinsterende brokken ijs zaten als drakentanden om het smalle kozijn. Grete huiverde en toch niet van koude. Integendeel, er was iets verkwikkends in die afkoeling van hare gloeiende wangen — maar zij dacht aan dien geweldigen strijd, die in het oude huis gestreden zou moeten worden, eer het recht de zegepraal zou hebben behaald en aan den jongstgeborene de hem toekomende plaats in het vaderlijk huis zou zijn ingeruimd. En had de kranke vrouw niet volkomen gelijk ? Was die frissche, krachtige knaap geen geschenk van God aan het oude huis Lamprecht & Zoon, dat thans nog maar op twee oogen stond ? Maar wat gaf de oude, deftige dame op de bovenverdieping om het voortbestaan der trotsche, geliefde firma? Het kind was de kleinzoon toch maar van een paar lieden uit de volksklasse, en dat zou genoeg zijn om haar alle krachten te doen inspannen, teneinde de erkenning van Max zoolang mogelijk te verschuiven. En Reinhold, de zuinige handelaar, die beide handen vast op de geërfde brandkast had gelegd, hij zou zeker geen cent willen afstaan, dan alleen door geweld er toe gedwongen.

Zij ging weer voort over den zolder, wier half afgesleten planken

kraakten onder hfre voeten Ach ja, het waren niet alleen

de harde schoenzolen van het werkvolk, die hier langs waren gegaan, ook fijne, vlugge meisjesvoeten hadden dien bodem aangeraakt — een «witte duif» was hier in- en uitgevlogen. Bij die gedachte werd zij op eenmaal rood en hield de handen voor het gezicht, toen liep zij met snelleren tred naar de deur, die naar den spookgang leidde — zij dacht niet, dat achter die angstwekkende deur werkelijk het ongeluk verscholen stond.

HOOFDSTUK XXV.

In het groote huis had, terwijl Grete weg was, een onstuimig tooneel plaats gehad. Barbe had aan de behangers een warmen kop koffie boven gebracht en had, na een vluchtig praatje, de deur open gemaakt, om het roode salon te verlaten; maaroogenblikkelijk werd de deur met geweld weer dicht gesmeten en

Sluiten