Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

p

Intusschen liepen tante Sofie en Grete in de huiskamer op en neer. Het jonge meisje had haar arm in dien van tante gelegd en haar de geheele geschiedenis verteld.... Het was donker in de kamer, de brandende lamp was weggezet, niemand behoefde te zien, dat tante geschreid had. Aan zulke weekhartigheid gaf zij maar zelden toe. Maar was het met verschrikkelijk, dat die man negen jaren lang dat geheim bij zich had omgedragen ? En zij had zonder iets te vermoeden opgeruimd het leven genoten, terwijl vlak bij haar zulk een drama werd afgespeeld! En het kind, het mooie kind, het had het vaderhuis niet mogen betreden, het had niet mogen aanzitten aan vaders tafel! Dat Boudewijns hart niet gebroken was ! „Goede hemel, wat doen de menschen zich zelf toch een verdriet aan, om een beetje meer en hooger te zijn !" zei zij ten slotte en droogde hare tranen af. „God heeft hen geschapen zonder schild en wapen als een weerloos geslacht, maar zij maken zich van de tong een mes en omgorden het hart met een ijzeren pantser, opdat er toch maar geen vrede op

aarde zou zijn !"

Op het kantoor was nog niets van den storm vernomen, De strenge, jonge chef zat achter zijn boeken en rekende. Hij droomde zeker niet, dat hij verkeerd rekende en dat er spoedig een vingertje zou tikken tegen de deur van het kantoor en dat dan die kleine, verafschuwde jongen uit het pakhuis toelating, zetel en stem zou eischen — eischen van rechtswege.

HOOFDSTUK XXVIII.

Mevrouw Marschal was den volgenden dag nog niet op streek en ontving daarom niemand. De kamenier alleen had vrijen toegang, en toen de landraad des namiddags van zijn bureau kwam en verzocht bij zijne moeder te worden toegelaten, kreeg hij ten antwoord, dat de zenuwen der oude dame geheel in de war waren en dat dus een volstrekte rust voor eenige dagen lang dringend noodzakelijk was. Hij haalde de schouders op en deed geen verdere pogingen, om zijn moeder in hare vrijwillige ballingschap optezoeken.

Hij begaf zich naar de bel-étage, waar hij den knecht last gaf zijn paard te laten zadelen, om een rit te gaan doen.

Sluiten