Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE MENSCH ALS CULTUURWEZEN.

woorden, welke op de drie groote levensvragen in den loop der tijden gegeven zijn, hebben langzamerhand een zekere mate van onverschilligheid voor elk wijsgeerig streven verwekt. Ofschoon niet ontkend kan worden, dat in enkele van de oudste wijsgeerige stelsels beginselen worden aangetroffen, welke tot heden nog niets van hun algemeen-geldigheid hebben verloren, valt toch in de geschiedenis der wijsbegeerte te wijzen op een verdringen van de eene philosophie door de andere, wat geen hoog denkbeeld geeft van de stabiliteit der soms met zooveel stelligheid verkondigde wijsgeerige beschouwingen. Doch goed gezien is het tijdelijke, dat deze beschouwingen aankleeft, het onvermijdelijk gevolg van de bazis, waarop zij staan. Deze bazis toch is het menschelijk weten. Dit is begrensd, doch breidt zich steeds uit. Elke verwijding van de grenzen van ons weten, elk gebied van de nog zoo uitgestrekte vlakten der onontdekte natuurwetenschap, dat zich voor ons opent, dwingt ons tot een herziening van de door ons aangehangen beschouwingen. Zoolang deze in harmonie zijn, met wat ons van het leven in en om ons wordt geopenbaard, hebben wij ze te

Sluiten