Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ONTWIKKELING VAN HET BEWUSTZIJN.

afgescheurde jonge tak, waar het sap leekt langs de wonde? Wie weet of de oude eik de herinnering bewaart van de brandende schroeii'ng, toen de geweldige bliksem hem een zijner machtigste armen rukte van den stam? Jaar op jaar gaan zomer en winter over de kruinen der boomen. Star hebben zij gestaan, bevangen van ijzige koude, bevend in den zilverblanken maneschijn. De gierende Noordenwind heeft de takken gezwiept en zijn lied om hen heen gehuild. De sneeuw heeft geplekt tegen de stammen en elk twijgje is gekroond geweest met fonkelend rijp. Toen is de zon gekomen en haar warme adem heeft sneeuw en ijs doen smelten, de vastgevroren levensvaten ontdooid en den bodem losgeweekt. De dichtgenepen wortelmonden hebben zich proevend geopend en het levenbrengend sap is gestegen, omhoog, omhoog tot het kwam in de takken en twijgen en er de knoppen deed zwellen. Bevreesd voor de nachtvorsten, hebben zij gewacht en gewacht, toen eindelijk op een jubelenden lentemorgen zij opengesprongen zijn, de zon tegemoet. Of de boom een gevoel van weelde heeft voelen gaan door zijn ouden stam bij dit blij gebeuren? Wie zal zeggen van niet?

Sluiten