Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE ONTWIKKELING VAN HET BEWUSTZIJN.

weer de eerste vrieskou zich laat voelen en de levenssappen stollen doet, wie zal zeggen of de oude boom die aandoeningen niet herkent? Of daar niet is een vage herinnering aan het reeds meer doorleefde ?

Maar de zucht tot behoud bekommert zich minder om het verleden en ziet meer naar de toekomst. Die moet verzekerd zijn. Welk een verscheidenheid in de eenheid. Op hoe verschillende wijzen openbaart zich de zorg voor het komende geslacht. Bij de lagere organismen is het als heerschte daarvoor eer. soort onverschilligheid. De sporen, die de kiemdragers van het jonge leven zijn, worden dan ook in zoo grooten getale afgesnoerd, dat het er weinig op aan komt al verongelukken er velen. Bovendien zijn nog geen familiebetrekkingen aangeknoopt, zooals bij hooger ontwikkelde planten, die het belang der kruising schijnen te hebben ingezien. Waarlijk, hier zou wel aanleiding bestaan, om de opperste leden van het plantenrijk een zelfbewust streven tot in stand houding en versterking der soort toe te kennen. Hoe vernuftig die inrichting om de kruisbestuivingtot een bijna onvermijdelijke gebeurtenis te maken. Hoe welberekend op de soort van

Sluiten