Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WIL EN BEGEERTE.

voerd moest worden, waar het been boven de knie werd afgezet. Zoodoende kwam de voorspellende droom geheel in vervulling.

Is het niet alsof de smid niet kón ontkomen aan zijn noodlot? Soms schijnt het als gaan wij het leven door gelijk reizigers in een spoortrein. Wij zien naar buiten en daar schuift het landschap ons voorbij. In gestadigen zwaai zwenken de slooten, als draaiden zij om een ver verwijderd middelpunt. In de verte glijden de hoeven en boomen nog een tijdlang mee. Molenwieken duikelen om en om, maar blijven toch ook achter. Een torenspitsje heel in de verte houdt den wedloop nog 't langste vol. Maar het oude moet telkens weer plaats maken voor het nieuwe. Het beperkt uitzicht uit het raampje vergunt ons slechts een deel van het landschap te zien. Wij worden altijd weer nieuwe dreven binnengeleid; zij maken zich los uit de nevelen, komen nader en nader, de voorwerpen schijnen te zwellen om dan voorbij te schieten en achter ons in te krimpen en te verdwijnen. Maar zij waren er reeds, al zagen wij ze niet. Die landschappen bestonden reeds in hun bewegingloosheid. Wij zijn ze tegemoet gevoerd en er doorheen

Sluiten