Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een spiritistische levensbeschouwing.

wijl hij zeker veel Latijn gelezen had en dus in den zinsbouw volkomen thuis moest zijn. Hij verstond wat hij sprak en wat er tot hem gezegd werd.

Zelfs het volgende verhaal, dat een zeeofficier in de „Revue Spirite" van 1860 (bl. 206) doet, is geen bewijs voor de reïncarnatie. Hij meende zich te herinneren, een der slachtoffers van den Bartholomeüs-nacht geweest te zijn. Op zeventienjarigen leeftijd droomde hij, dat hij, op de vlucht zijnde, achterhaald werd en drie dolksteken in den rug ontving. De eerste maal, dat hij een floret in de handen kreeg, maakte hij zonder fout het saluut. Elke schermbeweging was hem eigen, zonder dat hij er eenig onderricht in ontving.

Delanne zegt hiervan: „Deze instinctieve wetenschap, verkregen buiten elke school om, moet hij ergens hebben opgedaan. Waar is dat geweest, als men slechts éénmaal leeft?" Evenwel leert de spiritistische wetenschap ons, dat media, die in het gewone leven volstrekt niet bedreven waren in het teekenen, toch goed gelijkende portretten hebben vervaardigd, wanneer zij geïnspireerd waren. Het voeren van de teekenstift zal toch wel in beteekenis gelijk te stellen zijn met het hanteeren van den degen ?

Sluiten