Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIV. Xui tótt fiii> ïittrlnov ytvofihnv 1 Suhvfojauv uucc iV ijfitiju TijV ui-v jiovïijv (i vnUTog Gvi'uyuywv tvdov flUTl^rf, (Tftltll <)c Tl) TOU \AvTv'ü.i<W itioflu yVftfllV l.jt x).u>t/g TtijoOtiiivoi AY üyoQëig ;ruoit tu ftovXtvrijQior tTttTi/iïtg nu^xóiiiQnv, oi/itoyfj ynwutrot xui xiQijvio, yiyvióaxovTog uiv tuD Oniuiov tu irijaTTÓftfvu, nQomioiovftfvtiv Sè ii«vfiuQav} tucrr# xui Toig (iovhvrug nQod&tïv. Kururf&tioyg <)t Tijg xAivtjg tig LirCKtv oi fitv 2 ta][trkia^ov wg tiri iïtivib xui [ityuhw .TuOrt, Toig iït noïJ.otg tjrijti 8 fitattv xui rcnirtu).ktn&ut ' rovg o/.tyunyr/.iirg, ibg Ti^tfitoi' atv PQuxyitv h' KuTTtrwXiui ^ovtvauvrtg uvroi ih'juunyov i'ivtu xui tov vtxnóv nQocit^tflctXnv, o ï) virt/Qtrtjg 1 yli>tr).).u>g, nii <)ixutu uh' hmg TTtTiorOuig. rijf Ui nhiartjv uhiuv dg tö rrudfii' avno nuijur,-/iói', h' uyoou ttqÓxhtui xui TtajiMTtjxtv i) 'Pmfiuiiov fiovi.ij IhiiiroDau xui avrrxxoui^ovau utniïcoTÖr cïr&owTTnv

' ' y *

tni riit r' Tiiv tri htnóptvov uvtltïv r' tüv tou Ih'j/xov xtjiïnflhlOV. 'Ex TOVTOV TtuXlV tig tu (i()v).tVT1j0l0l> UTTtk&nVTtg tif'tjif inurro 6 xui .rooTf Ottiuiü) Tij) vttutio ao)£tti>

xóktv. iiTTiog üvvuuo, xui xuTuXvtiv Tovg TVQUvvovg. hxtirov ».'• TTf/otiTtnVTog I.ti tu h.t/.u ytaijtïv uiig nvyx/.ij-

XIV. 1 tiufamv ytvoiuvov. Dit werd beschouwd als een malum omen.

* oi fitv. de senatoren.

3 iTTtjti, onpersoonlijk, vergel. iets verder tnijUh.

' TTooiu/./.HiOut, beschuldigen. Plut. gebruikt dit woord dikwjjls in deze beteekenis.

* ftti tui — üvtkttv, met het doel om —.

" iiprflinuvtu xt'/.. Het eerst werd toen gebruik gemaakt van het senatus consultum ultimum: „videant consules, ne ([uid detrimenti capiat respublica."

Sluiten