Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Het is prachtig tot „Weer flikkerde het geweervuur," zeide Con, hem een complimentje makende, „als je daar nu iets wilde veranderen en zeggen, dat Jack zich achter een rots verborgen had, tot de kannibalen vertrokken waren; je kunt den „lang gerekten flauwen kreet" laten staan en dan schrijven, dat Jack de haren te berge rezen, toen hij dien hoorde."

„Dat doe ik niet!" zeide Edgar, voortgaande met hameren; „als jij het anders wilt hebben doe je het zelf maar."

Zuchtend, zocht Con wat ongebruikt papier uit haar „lessenaar", greep haar vulpenhouder en begon het einde van de aflevering over te schrijven, De korte November-middag was omgevlogen en de avond reeds ingevallen, voor het tweede nummer van „De Vulkaan" voorgoed voor de uitgave gereed was. Edgar had de laatste hand gelegd aan zijn konijnenhok, toen de deur geopend werd en Bob binnenkwam.

„Zeg, begon hij al dadelijk, „ je kent dien Mender wel, die op Foxbank woont? Hij heeft daar net woorden met iemand gehad, geloof ik."

„Nou, wat zou dat?" vroeg Edgar, „hoe wist je dat het Mender was?"

„Gisteren heb ik hem gezien en Surman heeft mij gezegd, wie het was. Ik moest een boodschap voor moeder in het dorp doen, toen het begon te regenen, en ik onder de heesters, in de heg, even ging schuilen. Ik had er nog niet lang gestaan, toen ik twee menschen langzaam den heuvel hoorde opkomen en, naar hun stemmen te oordeelen, schenen zij het volstrekt niet eens te zijn. Het was te donker om mij te kunnen zien en, toen zij vlak voor mij waren, bleven ze staan en zag ik, dat een van hen Mender was. „„Je hoeft volstrekt niet zoo tegen mij aan te gaan,"" hoorde ik hem zeggen Waarom denk je, dat er

Sluiten