Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heerlijk speelden zij er jagertje of roovertje in de bosschen en vischten zij in de rivier! En dan de picnics aan het strand niet te vergeten, met een vuur van drijfhout, waarop zij den ketel zetten om water te koken! Naar hun verhaal te oordeelen, kon er op het gebied van genoeglijke jachtterreinen voor jongelui niets beters bedacht of gewenscht worden.

„Er is maar één ding tegen Flexland te zeggen," zeide het meisje; „het baden is er op sommige plaatsen gevaarlijk. Twee jaar geleden is er een man met den stroom meegevoerd en zijn lijk is nooit gevonden."

„Als je maar weet, waar het veilig is of niet," zeide Edgar. „Luister eens," ging hij voort, misschien door een plotselinge opwelling van gastvrijheid aangegrepen door een tweede portie kalkoen, „wat zou het leuk zijn als wij er aanstaanden zomer met ons allen eens bij elkander kwamen, Hubert en mijnheer Mender en moeder, „het Juweel" en wij met ons drieën — allemaal daar logeeren! Wij zouden allerlei grappen uithalen en heerlijk hockey kunnen spelen."

„Het Juweel" mompelde met een vollen mond: „eenig, eenig!" terwijl Con uitriep:„uitstekend! Dat zou in één woord verrukkelijk zijn."

„Ik zou heel graag gaan," zeide Hubert met een hoogroode kleur van opgewondenheid bij de gedachte alleen aan de vele genoegens, die hij zooeven had hooren opnoemen.

„Nu, ik zie niet in, waarom het niet zou kunnen," zeide mijnheer Mender, half gekscherend, half in ernst. „Wij zouden samen in een der huisjes kunnen logeeren, waarvan er twee dicht bij het strand staan, naar ik gehoord heb. Dat is te zeggen," voegde hij er bij, „als je vader je na Paschen niet naar de kostschool stuurt."

Sluiten