Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

nummers van verscheiden tijdschriften en onder deze „Voor het Jonge Volkje", dat bovenop den omslag de gedrukte aankondiging droeg: „Uitslag van den wedstrijd voor de prijsvraag."

Bassett herinnerde zich plotseling de teekening van het hollende paard; hij nam de aflevering op, begon te lezen en

sloeg de bladzijden om, tot hij aan het eind was. Jawel, daar stond het:

„Eerste prijs van een guinje, toegekend aan jongejuffrouw Constance Willis, VillaLindenhof, „De vijf Eiken",bijChedburry. Dan volgde het verhaaltje.

„Wel heb ik van mijn leven!" riep „het Juweel" uit, terwijl hij een paar keeren op en neer sprong tot groote verbazing van een ouden heer, die een aflevering kocht van een wetenschappelijk werk, dat iedere week uitkwam.

„Het Juweel" was zoo blij, alsof hij zelf de guinje had gewonnen , en, zelfs den sneltrein uit Londen vergetende, begon hij onmiddellijk te lezen.

„Zeg eens even," zeide de man, die bij het boekenstalletje de wacht hield, „je weet zeker niet, dat je hier zoo maar niet voor niemendal kunt gaan lezen?"

„Ik zal het koopen," antwoordde de knaap, zijn laatste shilling neerleggende en niet meer denkende aan alle mogelijke sausijzenbroodjes en geleitaartjes. „Ligt deze aflevering hier al lang?" voegde hij er bij.

„Zij is vandaag verschenen," antwoordde de man.

„Ik ben benieuwd, of zij het al gezien heeft," dacht „het Juweel". „Ik geloof het wel niet, anders had Edgar het vanmorgen, toen hij op school kwam, wel verteld. Het zou wel leuk zijn, als ik het haar eens ging brengen. Hoe laat zou het zijn?" Hij keek op de stationsklok. Als hij, zoo hard hij kon, naar

9

Sluiten