Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Magikjewèlfeliciteeren met den verjaardag van je moeder," zeide hij. „Ik hoor, dat je je eerste guinje hebt gekregen voor het cylinder-bureau.dus nu heb je nog maar drie £, zestien shi'ding en negen stuiver noodig."

„Wie heeft je zoo ietsin je hoofd gebracht?" vroeg Con lachend. „Ik weet niet eens meer, dat ik je over mijn plannetje had gesproken. Nu, voor het oogenblik is het zoo goed als afgesprongen."

„ Afgesprongen? Hoe bedoel je dat?"

„ Och stil. Je zult het straks misschien wel zien."

Het meisje wilde er niets meer van vertellen; en voor Hubert had kunnen ontdekken wat zij bedoelde, werd er aangekondigd, dat de theetafel gereed was. Het vroolijke troepje begaf zich naar de eetkamer en terwijl zij plaats namen, kreeg mevrouw Willis een pakje in het oog, dat bij haar bord lag.

„Hé, wat is dat?" vroeg zij.

„Dat is voor u, moeder," zeide Con, die van ingehouden pret op haar stoel zat te dansen en'geheime wenken gaf aan „het Juweel", die het pakje al begluurd en herkend had.

„Iets voor mij ? En ik heb vanmorgen al wat van jullie allemaal gekregen?"

„Ja, maar dat is iets extra's," zeide Con. „Maak het maar gauw open, moeder."

Mevrouw Willis maakte het touwtje los en het pakje open, waaruit een bordpapieren doosje te voorschijn kwam. Toen zij dit opengedaan en alle verdere inwikkelingen verwijderd had, aanschouwden haar oogen een allerliefst klokje, waarvan de wijzerplaat kon worden verlicht door een electrisch lampje, dat begon te gloeien, wanneer men op een knopje onder aan een zijden koordje drukte.

Sluiten