Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Waarover hebben zij gekibbeld?"

„Dat weet ik niet. Edgar wil het niet zeggen en Bob weet het, maar zwijgt als een mof. Moeder zegt dat zij het beter vindt er voor het oogenblik geen notitie van te nemen, omdat zij het waarschijnlijk zelf wel zullen uitmaken. Ik hoop het van harte, want wij moeten er voor zorgen, dat Bassett zijn woord houdt en in Augustus met ons naar zee gaat. Het zou zoo heerlijk zijn, als wij met ons allen in Flexland konden zijn."

„Ja, wij kunnen „het Juweel" niet missen," zeide Hubert. „Nu, wij hebben nog tien minuten den tijd, en dan moet ik naar huis, anders weet Mender niet waar ik blijf."

„Goed. Onthoud — halfzeven precies," antwoordde Con. „En als de jongens vanavond soms vragen, of je meer gespeeld hebt, kan je zeggen dat je eens een paar spelletjes met een vriendinnetje hebt gedaan."

Tot zijn eigen groote verbazing en Cons vreugd, overtrof Hubert zich zelf en maakte vijf punten. Maar hij kon zijn geheim niet bewaren, want, toen hem gevraagd werd, wanneer hij vroeger had gespeeld, kwam de geheele geschiedenis van Cons privaatlessen er uit, in weerwil van de wenken en leelijke gezichten van het meisje, om zijn lachende bekentenis tegen te houden.

„Wel, nu je een begin hebt gemaakt, moetje er mee doorgaan," zeide Edgar. „Kom morgen op denzclfden tijd terug.

„Graag," antwoordde Hubert en hij kwam zoo bijzonder opgewekt thuis, dat zijn gouverneur niet wist wat hij er van denken moest.

Het was ongeveer een week later, dat Con begon te vermoeden, dat er, om haar eigen woorden te gebruiken, „iets

Sluiten