Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had, want, voor de lessen begonnen, hield hij een kleine toespraak tot de oudere leerlingen in zijn lokaal.

„Ik reken op jullie hulp in deze zaak," zeide hij, „Jullie zijn oud genoeg om te begrijpen, hoe ernstig de gevolgen zouden kunnen zijn, als dergelijke handelingen ongestraft bleven. Het is geen gewone jongensstreek, die met een ernstige vermaning afloopt. Binnenkort zou het kunnen gebeuren dat er iemand doodelijk gewond werd. Ik ben vast besloten paal en perk te stellen aan deze roekelooze manier van omgaan met vuurwapenen, en, als ik niet kan ontdekken, wie het laatst mijn verbod heeft overtreden, zal ik verplicht zijn de geheele school te straffen en wel met toenemende strengheid, net zoolang tot mijn bevelen stipt worden nagekomen. Jullie, oudere leerlingen, moeten genoeg gezond verstand hebben, om de noodzakelijkheid van zulke maatregelen in te zien, en, mij dunkt, dat je met vereende krachten de geheele school, tot dezelfde gedachten zult kunnen brengen en zoodoende den eigenaar van het pistool ontdekken."

Dien morgen had het cricketen in het vrije kwartier zijn aantrekkelijkheid voor de leerlingen verloren; er werd nergens anders over gepraat dan over het „pistool-standje" zooals zij het noemden. De meesten wandelden twee aan twee, of met zijn drieën, of stonden in groepjes bij elkaar, van gedachten wisselende, wie het schot gelost zou hebben en welke reden hij voor die onzinnige daad gehad had. De grootste jongens uit mijnheer Keller's klasse, die in de gelegenheid geweest waren het schoolbord te bekijken, werden plotseling als gewichtige personen beschouwd en vonden belangstellende toehoorders bij de beschrijving van het gaatje, door den kogel veroorzaakt en het deukje op den muur.

Sluiten