Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op deze vraag volgde een langdurig en ernstig onderhoud. Edgar moest alles nog eens van het begin af herhalen en werd bij ieder punt door zijn moeder heel nauwkeurig ondervraagd.

„Ik voel mij eenigszins verantwoordelijk voor je, terwijl je hier bent, want wij hebben je zelf verzocht," zeide zij, zich tot Hubert wendend. „Ik denk, dat het mijn plicht is, je vader over mijnheer Mender te schrijven. Hij moet weten, hoe deze zich in den laatsten tijd gedraagt, maar ik aarzel het andere geval aan te roeren. Mijnheer Prescot kon het wel eens als een onwettig indringen mijnerzijds in zijn familieaangelegenheden beschouwen."

„O, ik vind, dat hij het bepaald weten moet," zeide Hubert op beslisten toon, .er zijn redenen, die ik niet heel goed kan uitleggen."

„Over hetgeen je oom betreft, moest je zelf maar een briefje schrijven en het bij mijn brief insluiten," kreeg hij ten antwoord. „Ik zal alleen melden, dat ik Edgar heb ondervraagd en geloof, dat hij zich niet vergist heeft. Edgar zal binnenkort, óf naar je vader toegaan, óf hem schrijven over het gebroken raam en dat ik alle schade zal vergoeden."

Er ontstond een pauze.

Toen zeide mevrouw Willis op eens: „als je er tegenop ziet, of bang bent met mijnheer Mender in het optrekje te blijven, tot je antwoord van je vader hebt, kan je bij ons logeeren en in de kamer van de jongens een ledikant krygen. Ik zal dan zelf naar je gouverneur gaan en er op aandringen dat je bij ons blijft." '

„O, neen, doe dat niet," antwoordde de knaap glimlachend. „Ik ben niet bang. Buitendien, Mender had er vanmorgen erge spijt van. Ik geloof, dat het niet meer zal gebeuren — ten minste

Sluiten