Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sten moet hij missen. Die slag moet hem zwaarder getroffen hebben dan welke andere ook na den dood van zijne vrouw en van Maurits. En Philips stierf ver van zijn vader die hein zoo liefhad. „Ik zal hem nimmer kunnen vergeten" schrijft Constantyn in zijn Dagboek, „maar de naam des Heeren zij geloofd." 1

Gelukkig voor hem gingen drie zijner overige kinderen mettertijd een eigen gezin stichten; eerst trouwde Suzanna, daarna Constantyn, zijn oudste zoon, toen Lodewijk.

In de liefde van en voor zijne kinderen en kleinkinderen vond hij eenigermate vergoeding voor het vele dat hij verloren had. Hoe aardig weet hij, anders er altijd zoo op uit zijne verzen pittig en ongemeen te maken, den kindertoon te treffen in het verjaardichtje dat hij met een koek zendt aan den zevenjarigen Constantyn Lodewijkszoon, die blijkbaar ook wel eens een verjaarvers voor Grootvader had gemaakt:

Beminde Constantijntje,

Mijn rijmende cosijntje,

Hier komt de Letterkoeck Daer ick vast Geld toe soeck En qualick weet te vinden. 2

Uw excellente Rrief Was mij seer waerd en lief,

En daer op, liefste neefje ,

Send ick u weer dit schreefje:

Dit schrifje. meen ick, maer Dan waer het Rijm niet klaer,

1 T. a. p. bl. CO (ao. 1657).

2 Het was namelijk de gewoonte, een geldstuk in zoo'n koek testoppen.

Sluiten