Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Slechts de wijze verschilt en ook het doel.

a. Toen de Zaligmaker aan het kruishout zijn gewelddadigen zoendood stierf, werden het goddelijk Lichaam en Bloed op smartelijke wijze van elkander gescheiden. Ook in het h. Misoffer wordt, gelijk wij reeds zegden, diezelfde scheiding, maar op eene onbloedige wijze, vertegenwoordigd. Krachtens die woorden, namelijk der h. Konsekratie, wordt het brood (de hostie) op dien oogenblik veranderd in Jezus' goddelijk Lichaam, dat Hij in eindelooze glorieschittering in de hemelsche heerlijkheid bezit. Daarna wordt de offerwijn eveneens gekonsekreerd en onmiddellijk is Jezus' h. Bloed aanwezig, dat leeft in zijn goddelijk, glorierijk Lichaam. En Christus is tegenwoordig, Hij, onze Heer en onze God!

In kracht dan dezer tweevoudige konsekratie zou, wanneer dit thans nog mogelijk ware, het h. Lichaam in letterlijken zin gescheiden zijn van het h. Bloed, gelijk dit geschiedde bij den kruisdood des Heeren. Maar eenmaal opgestaan uit den dood, kan de goddelijke Zaligmaker niet meer lijden en niet meer sterven, onvatbaar is Hij immer voor elke scheiding en voor iedere smart en daarom zijn en blijven het h. Lichaam en het h. Bloed voor eeuwig in onverbreekbaren band vereenigd.

Zoo worden krachtens de hoogheilige woorden van de tweedeelige konsekratie der beide, van elkander afgezonderde offers (brood en wijn), zoowel het h. Lichaam, gescheiden van het h. Bloed, als het h. Bloed, gescheiden van het h. Lichaam, tegenwoordig gesteld. Maar door de innerlijke, onverbreekbare vereeniging van Beide in den éénen, levenden en ondeelbaren Christus, is met het h. Lichaam ook het h. Bloed verbonden en met het h. Bloed ook het h. Lichaam vereenigd (per concomitan-

Sluiten