Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

a. Die symbolieke ceremonie verkondigt de vijf heilige wonden, waaraan de goddelijke Gekruiste zich op den doodsberg ten offer bracht,

b. of spreekt — naar Bonaventura's mystieken uitleg — van de vijf zinnen des lichaams, waarin Christus voor de zonden der menschheid zijn smartenvol lijden doorstond.

c. Tot een nog meer bepaalde aanwijzing, worden ervan die vijfvuldige kruisteekenen drie tegelijkertijd over de twee offeranden gevormd en de beide andere, afzonderlijk, én over de hostie, én over den wijn. De eerste drie-reeks is, op mystische gronden, een verheerlijkende aanduiding der h. Drie-eenheid, door wier inwerking de konsekratiewoorden hunne goddelijke vervulling erlangen; de beide andere kruisen belijden in hunne kerkelijke beeldspraak het glorieuze dogma van het roomsche geloof, dat het „voedsel der menschen" (brood en wijn) gaat worden tot een „Gods-spijze voor de ziel"-

DE KONSEKRATIE.

De onmetelijk verhevene oogenblik is aangebroken; het offerbrood en de offerwijn zullen door de sakramenteele woorden van Christus, veranderd worden in het aanbiddelijk Lichaam en Bloed des Heeren! De h. Konsekratie is, gelijk we reeds zagen, de eigenlijke, eucharistische offerdaad, eenzelvig met die des Kruises; zij is de immer vloeiende bronwel der levensgenaden voor de ziel. „Gescheiden" is de Konsekratie des broods van die des wijns; het is dezelfde, maar onbloedige scheiding van Christus' goddelijk Lichaam en Bloed, gelijk zij weleer met onduldbare smarten plaatsgreep op den pijnlijken „Berg des Lijdens".

De pr. herhaalt in stillen eerbied het Evangelie-bericht van het goddelijk liefde-geheim (recitative), maar tevens oefent hij zijn priesterlijk offerambt uit, uitverkoren als

Sluiten