Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewichtige f1), ritueele ceremoniën aangevangen, waarvan wij vooreerst hebben te verklaren de:

BREKING DER H. HOSTIE.

Deze beteekenisvolle handeling geschiedt in navolging van den goddelijken Insteller, die, naar algemeen Joodsch gebruik, ,,het brood brak en verdeelde". Ook de inwendige beteekenis der h. Misse, wij herhalen het, is behalve een offer ook een eucharistisch offermaal; oudtijds werd zelfs de h. Mis genoemd met de toen dikwerf gebezigde en aan de Schriftuur ontleende zegswijze van: „broodbreking" (fractio panis). De h. Hostie wordt in drie deelen gescheiden; hetgeen niet zonder mystiek inzicht (2) geschiedt:

n. De ceremonie drukt namelijk, naar der Vaderen verklaring, den geweldigen kruisdood uit van Hem, die „gewond en ontvleesd was", die „om onze zonden geslagen werd en verbrijzeld".

b. Tevens is het „breken des broods" het zichtbaar beeld van het h. Sakrament als goddelijke „offerspijze", wijl in het geheele Oosten deze wijze van verdeelen als gebruik was aangenomen.

c. Eveneens ontwikkelden zich ook uit de drievoudige deeling der h. Hostie onderscheidene, mystieke omschrij-

(*) De „breking der h. Hostie" en het „vereenigen van een gedeelte met het h. B.oed is een kerkelijke ceremonie, welke onder doodzonde is geboden.

(2) Wij bemerken hier, gelijk in onze voorrede, dat eenige liturgische handelingen door noodzakelijke omstandigheden van allerlei aard historisch zijn ontstaan, maar desniettemin reeds van overouden datum om geheel andere, mystieke bedoelingen met de liturgie der Kerk verbonden bleven.

De oostersche liturgie scheidde de h. Hostie in vier deelen, de Mozarabische in negen, de Kerk van Rome steeds in drie: waarvan er een tot bewaring bestemd was tot aan de volgende h. Misse, een ander voor de zieken en gevangenen, het derde voor de h. kommuniën der geloovigen.

Sluiten