Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en wat ook uit gesprekken met zijne landgenooten bleek, een groot deel van zijne moedertaal kwijt geraakt.

Gedurende de eerste drie jaren van zijn verblijf te Rijssel had hij het haar kort geknipt gedragen; nu droeg hij weer eene vlecht. Hij zei, zonder vlecht niet in zijn land terug te mogen komen. Pikzwart was zijn haar, prachtig gevlochten en op 't eind een zwart koord met twee kwasten er aan. Eiken dag moest die vlecht opnieuw gevlochten worden.

Laag watkr kn mist or dk Sciiki.de.

Tien uur in den morgen van den eersten Kerstdag zou de afvaart zijn. Er waren reeds handen ten afscheid gedrukt, toen tot aller teleurstelling werd medegedeeld, dat wegens den lagen waterstand de boot een dag later zou afvaren. Maar toen belette een dikke mist de afvaart en wederom hadden we geduld te oefenen. Maar tegen den middag klaarde de lucht op, de muziek begon te spelen, de brug werd ingehaald, de touwen werden losgeworpen, hoerageroep, de boot ging van wal. Maar de lucht betrok opnieuw, nieuwe mistbanken stapelden zich op, en reeds na anderhalf uur zag de kapitein zich genoodzaakt bevel te geven, het anker te laten vallen. Een half uur later kon de reis langzaam weer worden voortgezet, maar te ruim half zes moest opnieuw geankerd worden en wel tot half tien. Ik vroeg een matroos: „Zijn we haast bij Vlissingen?"— „Weineen", antwoordde hij, „nog lang niet". — „En ik meende, dat de boot niet meer dan vier uur behoefde om de Schelde door te komen". — „Ja", zei hij, „vier uur en ... . goed weer ; maar wij hebben slechts met halve kracht gevaren".

Sluiten