Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Verder hebben we van den mist geen last meer gehad.

Den volgenden middag te twee uur kwamen we te Southampton aan.

De boot bleef midden in het K.anaal liggen. De passagiers, die te Southampton aan boord van de „/iieten" wilden gaan, moesten met eene andere stoomboot van den vasten wal naar ons toegebracht worden, t Waren meest Japanneezen en Chineezen, onder wie ook de Chineesche minister Chang met twee bedienden. De minister zelf reisde eerste, zijne bedienden derde klasse.

Ken uur lang konden we genieten van het prachtige gezicht op het eiland Wight. Toen vertrokken we weer.

Tot de nieuw aangekomen passagiers behoorden zes Italianen, een Schot, een Hongaarsche barbier, die naar Kaïro ging en een Israëliet uit Lemburg, in Galicië, die naar Jeruzalem ging. 't Was een goede, oude man, met een grijzen baard. Hij sprak Duitsch, doch kon slechts lezen en schrijven in 't Joodsch. Toen hij hoorde, dat ik verleden jaar dezelfde reis gedaan had, die hij nu wilde doen, moest ik direct aan 't vertellen hoe Jeruzalem er uit zag, of ik ook bij den klagersmuur geweest was, of er veel Joden te Jeruzalem woonden, hoe hij met de bootsmannen te Port-Said en Jaffa te handelen had, en zoo al meer. We werden al spoedig vertrouwelijke vrienden.

Zeeziekte.

Hoe verder we stoomden, hoe meer de boot begon te schommelen. Aan zeezieke passagiers geen gebrek. Te negen uur lagen er reeds verscheidene te bed.

t Werd al erger en erger, 's Nachts in bed ging men

Sluiten