is toegevoegd aan uw favorieten.

Politieke gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Vaak komt ook een bewijs van onpartijdigheid Die parlementaire curiositeit! —

Van de ministerieele banken,

En dan — in de hartelijkste klanken.

Zoo n held! — op het politiek veld;

l)ie zijn vrienden niet beter dan zijn vijanden telt,

Staat gemeenlijk vooraan,

Opdat hij den blik van geen lid moog' ontgaan; Wanneer hij vrij van alle eigenwaan — Verklaart niet in 's Ministers schoenen te willen staan. Hij begint dan met te betoogen:

Dat men nooit met schele oogen,

Gluren moet naar de plek van 't gezag,

Waar voor hem nooits iets aanloklijks lag;

Maar dat — als men er zich plaatst,

Men ook de bal moet wachten, die een vriend soms kaatst Wanneer hij door zijn billijkheid gedreven

— De lust van zijn leven

Zich verzet tegen onrechtveerdigheid,

Dan geldt — zijn gansche partij ten spijt, Evengoed zijn vrienden als vijanden, dat verwijt;

Hij scheldt nooit iets kwijt.

En, zegt hij, daar 't niet kan worden ontkend, Dat de Minister — en wij zijn het van hem niet gewend, De waardigheid van het gouvernement,

Heeft te grabbelen gegooid gelijk een student Een gloeiende cent, —

Verklaar ik als eerlijk man,

Dat ik tegen de motie niet stemmen kan,

Zelfs al komt er een crisis van!