is toegevoegd aan uw favorieten.

Politieke gedichten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zoodat dc spreker het goed kan bemerken, \ erzocht zich tot 't geoorloofde te beperken. Wanneer de harde woorden tot Ministers zijn gericht Verkrijgt dc waarschuwing nog meer gewicht. Een lid der Kamer dat, persoonlijk aangerand, Van verlangen brandt Om zijn tegenstander zonder dralen, Met dezelfde munt te betalen, Onverschillig of de Praeses reeds in 't debat De partij voor hem heeft opgevat, —

Staat onmiddellijk op ÏVa 't ontvangen van den parlementairen schop, En vraagt, op een toon vol drift en spijt,

liet woord, voor „een persoonlijk feit." Al heeft nu iedereen zeer duidelijk gehoord, Dat de man is beleedigd door een hatelijk woord — De president is verplicht Om, met een onnoozel gezicht,

Te vragen waarin liet persoonlijk feit bestaat, Dat meneer zoo vreeselijk aan 't harte gaat

" o y

En wanneer de beleediging dan naar den schijn Voor tweeledige uitlegging vatbaar mocht zijn, Dan wordt vaak gerefuseerd,

Dat men er verder over debatteert.

Doch is de uitdrukking zdó kras,

Dat ze bepaald niet te dulden was — En iedereen die 't in de kranten las

Zou zeggen: dat komt volstrekt toch niet te pas

Dan wordt aan de beleedigde partij, Onverschillig of zij behoort tot de rechter- of linkerzij,