Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

moet tot haar eer worden gezegd: die pret hoefde geen

prikkel van pretjes en uitgangen — ze waren altijd opgeruimd.

„Waarom is papa niet meegekomen?" vroeg hij, na een half honderd babbel-vragen zoo goed hij kon te hebben beantwoord.

„Papa is naar de kerk," lachte de jongste, Truida. „Naar de kerk?" zei hij verbaasd.

„Ja," antwoordde Betsy. „Och, dominee is laatst weer eens bij ons geweest, en pa die wil den ouwen heer dan niet altijd voor 't hoofd stooten en zeggen dat hij er geen trek in heeft. Daarom is hij er van morgen maar heen gegaan."

„Zoo — nou, dat gebeurt ook niet dikwijls. Komen jelui er veel?"

Ze grinnikten. „Jakkes nee," zei Betsy en haalde haar neusje op. „Wat heb je d'r an. 't Is altijd over God en Jezus en over 't „streven naar volmaking". — Laatst — toen heb ik iets moois gehoord; dat was van een dominee die hier voor onzen dominee preekte. Waar had-ie 't ook weer over, Truus?"

„AVeet je dat niet meer? Ommers over De Génestet!"

„O ja — en wat reciteerde-ie prachtig dat vers van „daar is geen priester die Hem verklaart!" Zoo in-gevoelig, weet-je."

„En wat liet-ie z'n hoofd mooi er bij hangen! Mevrouw De Vlas vond 't veel te sentimenteel, maar op die kan je niet an, die is zoowat orthodox," zei Truus

Sluiten