is toegevoegd aan uw favorieten.

Rinske Sonnema

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen hij ze weer nevelig zag terugkeeren bij 't vlammetje van de kaars, voelde hij zich aan de koorden van zn chambercloak trekken:

niks*"0™' SmitZ ~ ^ ^ h°0g tijd' scheldeu ëeeft toch

Ze gingen naar boven om te slapen, maar voor ze

diepen - en dat duurde lang _ had ieder z'n eigen

denkbeelden gesponnen om dat ééne feit, dat 't zoo

laat had doen worden _ het feit van Freds engagement. 6

Den volgenden morgen, na 't ontbijt - Jan en de

meisjes waren te vergeefs aan >t visschen geweest, want

ze konden het nu niet laten-den volgenden morgen

toen hij op z'n kamer z'n reistaschje pakte, kreeg hij t antwoord.

„Fred," zei moeder, die stil binnen was geslopen, „ze kan hier komen logeeren, hoor!"

„Dus vader vindt 't ook goed?"

.Vader vindt t ook goed, al had hjj liever gezien dat je oog op een ander meisje was gevallen."

„Zou hij nog schrijven?"

Ze glimlachte flauwtjes: „denkelijk wel."

„Als hij 't maar niet te bar doet. Pa krijgt toch geen antwoord en wat geeft 't, den ouden Sonnema nog boozer te maken dan hij al is. Hij is een gruwelijke stijfkop, een echte Fries."

„Ik hoop niet dat Rinske op hem lijkt."

Fred keek haar even verwonderd aan:

„Rinske? Niemendal, moeder. Rinske is een ideaal-