is toegevoegd aan uw favorieten.

Luide toernooien

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zelfs haar waarnemen was een vermogen zóo ver van hem dat hij, tegenover Jacob Grimm, wiens grootheid hij gul erkende, de vormen van de taal alleen uit zijn eigen geest en niet ook uit het onderzoek van die vormen wilde vaststellen, zóo ver dat hij zich later verging in Messianistische voorspellingen, — het lichaamsleven was hem een pijn en van de blijdschap die Goethe over de dingen uitgoot had hij geen denkbeeld, — en toch was hij een man die de vormen van het Christendom als verbeeldings-vormen niet meer genoot. Wat wonder dan dat hij in een luchtledig hing. Zijn geest, die tot de grootste hoorde van Europa, had de vragen die in Duitschland zoo druk besproken werden doorgrond en de waarheid van Kants ontkenningen had hij in zijn diepste hart verstaan en aanvaard. Maar nu dat verlangen te uiten dat uit volk en dichtkunst opgeklommen in hem belichaamd was! Met de verbeeldingen van het Christendom herleid tot lijnen die hun oorsprong niet meer dorsten, een nieuwe werkelijkheid nog niet mochten aanduiden, bleef hij, de dichter met den hoogst gespannen toon,