Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de naar hooger vrijheid strevende arbeiders niet altijd zal geboeid blijven aan de dogmata van verstelselende verstanden, die zeker haar sterkste baanbrekers en wegwijzers waren, maar die zelf niet kunnen bedoeld hebben dat hun de zwakken steunende en de vijanden wondende systemen staf en zwaard zouden blijven ook nadat de hoogte bestegen was.

Een vrijer, een dichterlijker houding is noodig, zal ook in de nu komende tijden, een wereldbeweging zijn wat ze wezen moet: draagster van een nieuwe vrijheid, en een nieuwe poëzie.

Droomen! hoor ik me toeroepen — droomen! — en nog wel naar aanleiding van een enkel woord dat een enkele schrijfster uit dat kamp geschreven heeft. En het is ook zoo: ik droom gaarne; en in de schrijfster van wie hier sprake is, schuilt wezenlijk nog een andere gestalte, die — ik zeg het met smart — met de eerste nog niet in geheele eendracht leeft.

Gemeenschap is er wel tusschen de eene figuur en de andere, al herken ik ze maar daarin dat (p. 114—145) in een onafgebroken stroom van lenig en krachtig proza ekono-

Sluiten