is toegevoegd aan uw favorieten.

Luide toernooien

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een blijde kreet gaat op als klonk 't: gevonden!

Waar frissche beuk aan forschen pijn zich huwt, De klingen 't mos tot zachte zetels ronden

En in die groep bevallig neergevlijd Een schooner krans van bloemen blijkt gewonden Dan ooit u in een landschap heeft verblijd.

Aanvallig moog' dat jeugdig loof der wingren

Dien ruwen tronk, den zijworm toegewijd,

In rank en lot steeds klemmender omslingren,

Het paartje ervoor trekt meer de harten aan: De jonker die zijn schuchtcr-schalke vingren

Zoo gaarne om 't glad dier lage keurs zou slaan.

Laat Zefir zacht door dit citroenloof fluistren

Zich badende in den geur dier bloesemblaên, 't Waar zoeter nog de bede te beluistren

Des ridders, die bij zijner jonkvrouw lied Een zweem van vocht zijne oogen voelt verduistren, Die dubbel diep nu in de hare ziet!

Schoon 't om ons heen van oleanders prijke.

Schoon de iris ginds van verwe niet verschiet, De lelie zwicht', de roem der rozen wijke

Voor haar die zich den troon ziet toegereed: In schoonheid is geen enkle haar gelijke,

Toch vraagt zij nog: waarom zij Venus heet?