Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonden exemplaar, dat ingeschreven werd als: »een dikke en vreemd gekleurde hond.«

Lacht niet al te hard moderne ky nologen, want ook thans kunt ge m

Avicultura en Veldpost eigenaardige benamingen volop vinden, las ik nog met onlangs de aanbieding van een »salto mortale hond«, ') en bedenkt dat ei in Ao. 1873—75 geen sportcouranten, geen keurmeesters-rapporten waren en evenmin hondenstamboeken, raspuntenboeken noch clubs.... ja er waren maar weinig dwingers toen, een er van echter was die van den Heer G. J. van dei Vliet, te O verveen, die zeker nog tegenwoordig aan het hoofd staat van de Nederlandsche fokkers van jachthonden en die, te beginnen niet Gytlia, Music, 1'ée, Nun of Kippen en Blue Jack de eer der Nederlandsche jachthondensport in binnen- en buitenland hoog heeft gehouden jaar in jaar uit.

üe eerste hondententoonstellingen duurden niet langer dan twee dagen, 111. i. een uitstekend arrangement en te verkiezen boven onze driedaagschc. De te behalen prijzen waren medailles, als keurmeesters traden bevoegde kenners op, die geen lange rekeningen inleverden zoo als nu wel t geval is. bpratts-patent heeft ook destijds al direct de voeding en ligging der honden bezorgd, inzendingen van fraaie verzamelingen boek- en plaatwerken ontbraken niet, en wat de hoofdzaak was dier eerst gehoudene tentoonstellingen, zij waren nieuw, hier was iets te leeren, men kon vergelijkingen maken tusschen honden onderling en tusschen de verschillende rassen, de belangstelling werd opgewekt, de wedijver begon, men vond gelegenheid tot aankoop van goede exemplaren. Holland deed in een woord, hier zijn hondenkennis op, waardoor het in later tijd mede kon wedijveien, niet goed succes, in 't buitenland, tot in Engeland toe, waar ook schrijver eens liet

genoegen had »ze te kloppen«.

Dat nieuwe, dat frissche, ontbreekt aan onze hedendaagsche tentoon stellingen ... wij zijn thans allen wijs, weten er alles van, zijn allen onfeilbare kvnologen geworden sinds 1878, en kritiseeren schouderophalend wereldberoemde keurmeesters! O Tijden,

O, Zeden!! maar vroeger was liet toch eigenlijk

meer interessant, alles is nu »schon dagewesen«, ja de eere-medailles van vroeger werden nu geminachte

»blikjes«, zoodat. zelfs mijn ruigbaarden er over gaan filosofeeren!

Toen in 1889 Nimrod, bezig met de oprichting harer dresseer-inricliting en om andere redenen, gedurende eenige jaren geen tentoonstelling gehouden had, werd het geroep om »Medailles en Schouwspelen«, gehoord en gaf dit aanleiding tot de oprichting van eene tweede vereeniging van rashondenliefhebbers.

x) Avicultura, 8 Juni 19UU.

Sluiten