Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kregen Williams en iïorley een mooien eindstrijd om hun beker te zien; van Rhede Avas zooveel sterker dan zijn tegenstander.

De beste slag van dezen kampioen was zijn forehand drive, welke in dit jaar steeds goede lengte had en met zeer veel kracht werd geslagen; zijn backhand ofschoon niet mooi genomen, was lastig terug te spelen. Een sterk punt was verder ook de service; de eerste service was ontzettend hard en kwam geregeld in. Ten slotte was hij vrij sterk overhead en in het nemen van zeer lage volleys, vooral right hand.

Mej. B. van Aken zette het succes, dat zij op den handicap-wedstrijd had gehad voort en won behalve den Dames-single, ook den Dames-double met mej. P. van der Hoop en den Mixed met den Heer C. Ridder van Rappard.

Als gewoonlijk brachten wederom de Heeren-doubles de verrassingen. Noovrij begrijpelijk was de nederlaag van de Hh. van Rappard en Mullemeister tegenover de Hh. Beukema, want het eerste paar was, niettegenstaande het goede double-spel van Mullemeister, weer het voorbeeld van een slechte combinatie. Maar zeer onverwacht was de overwinning der gebroeders op de Hh. de Ranitz en van Haeften. legen de veteranen van Rhede en Schunrbecque Boeye waren zij echtei niet bestand en dolven het onderspit. En nu kwam nog het meest onverwachte, want, misschien wel omdat zij hun taak al te licht opvatten, verloren v. Rhede en Boeye van de HH. II. en W. van Rees, 6—4, 1—6 6—3.

De Internationale wedstrijd, een week later op den Bataaf uitgeschreven was een groot succes voor het Nederlandsche Lawn-Tennis, want, hoewel het' aantal Engelsche spelers niet zoo groot was als het vorige jaar, er was toch een zevental en slechts een der prijzen ging naar Engeland, nl. de prijs Heeren-single, die gewonnen werd door den Heer W. M. Cranston. De aanwezige Engelschen waren het er dan ook over eens, dat in het afgeloopen jaar de Hollandsche spelers enorme vorderingen hadden gemaakt,

Had Hughes een ieder verbaasd door een spel, dat men nog nimmer hier gezien had, de winner van den Heeren-single muntte thans nog veel meer boven zijn medespelers uit. Cranston was dan ook een 1 ste klasse speler en men zag in hem evenals in Nisbet en R. F. Doherty, een toekomstigen kampioen van Engeland. Alleen de laatste heeft aan die hoog gespannen verwachtingen beantwoord. Canston heeft jammer genoeg spoedig het lawn-tennisspel vaarwel gezegd, maar dit neemt niet weg, dat zijn spelen op het llaagsche tournament magnifiek was. Het aantal games, dat tegen hem werd gemaakt was zeer gering: Mullemeister deed nog het meest en won zelfs een set, maar dit was in de eerste ion de en Cranston was volstrekt niet aan asphalt-banen gewend; hij nam trouwens in de volgende 2 sets revanche door die 6—2, 6—0 te winnen. Zonder dien eersten set maakte v. Rhede, onze kampioen, dezelfde score nl. 2 games in 2 sets. Het spel was dus nog niet zooveel verbeterd om met eenige kans op slagen het hoofd te bieden aan de zeer goede Engelsche spelers. Evenals de vorige maal kwam Dr. Williams weder in den final, maar verloor 6—3, 6—3. De stijl van

40 '

Sluiten