Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spelen van Cranston was uiterst mooi, zooals liet verslag in de couranten luidde: »Hij wekte algemeene bewondering door zijn gracieus, zeker en overlegd spel.« Moest intnsschen alle hoop om den Ileeren-single door een Hollander te zien winnen in rook vervliegen, tocli gaf ook dit nummer nog reden tot bevrediging, want nu werd voor de eerste maal de Heer Wonlfe, die hier 4 jaren achtereen gespeeld had, door een Hollandschen speler geslagen: de eer hiervan kwam toe aan den kampioen van Rhede, die, zij het ook met veel moeite, hem in 3 sets overwon.

Zooals gezegd, alle overige nummers werden door de Hollanders gewonnen. Den Dames-Double wonnen Mevr. A. Blom en Mej. C. van Lennep tegen Mrs. Barley en Miss Smythe; van den Dames-single werd de final gespeeld door Mej. B. van Aken en Mej. C. van Lennep, waarbij de laatste won.

Van de 17 paren in den mixed-double kwamen in den final Jkvr. Quarles

van Ufford en de lieer L. von Hemert en mrs. Bailey met den Heer A. Woulfe. Thans had fr. Quarles meer succes dan het vorig jaar en won met haar partner zonder eenige moeite; zij verdiende deze overwinning ten volle, daar zij vast en kalm speelde, voortdurend buiten het bereik van Woulfe, hierdoor haar naam van uitstekend mixed-double-speelster te zijn alle eer aandoende. Von

Hemert speelde ook, zooals men van hem gewoon was, d. i. bijzonder goed.

De grootste verrassing was echter weder de Ileerendouble, evenals op de vorige wedstrijden van dit jaar. Immers toen de H.H. Cranston en Cox gemakkelijk de sterke combinatie Williams en Horley, welke reeds twee malen den doublé gewonnen hadden, versloegen, dacht niemand dat hun nog de prijs zou kunnen ontgaan. Evenwel tegen het zeer gelukkig spel van de H.H. van Rhede en van Rappard, aangemoedigd door een ongekend enthousiaste »galerij«, waar beide spelers zoo gevoelig voor waren, bleken de vermoedelijke prijswinners niet bestand en zij verloren 3—6, 6—3, 6—4.

Al weder tengevolge van wat aangaande handicap-nummers in de »Ned. Sport« was geschreven, had het wedstrijd-comité besloten een Ileeren-single handicap uit te schrijven. Dit was gemakkelijk gezegd, maar een handicap op te maken voor een zoo groot getal, onderling veel in sterkte verschillende spelers, was volstrekt niet gemakkelijk. Ook nu was het Dr. Williams, die vol bereidwilligheid deze moeilijke taak op zich nam. Als volgt waren de handicaps opgemaakt: Cranston stond op owe 40, dan volgden van Rhede, Williams en Woulfe owe 15, Cox en Horley owe f, de Ranitz en van Rappard owe i, K. Beukema f, E. Beukema en

Freule Quarles van Utf'ord en Mrs. Barley.

Sluiten