is toegevoegd aan uw favorieten.

Het boek der sporten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vervingen. De geseliiedenis heeft geleerd, lioe moeilijk liet was, eenmaal begonnen zijnde met dergelijke wedstrijden te houden, hiervan af te stappen en de tournaments nooi alle spelers open te stellen. Zoo stelden de Leidsclie lawn tennis clubs het tot 1900 uit; te Arnhem, waar reeds in '95 bij de prijsuitdeeling werd gezegd, dat het volgend jaar wellicht een open wedstrijd zou gehouden worden, heeft men nog steeds niet de stoute schoenen aangetrokken. Want als argument wordt opgegeven* dat de regeling van een grooten wedstrijd zooveel meer moeilijdheden oplevert, de kansen op welslagen veel geringer zijn; maar waarom een regeling voor een'25 tal stadgenooten zooveel minder bezwaarlijk is dan voor een ongeveer gelijk getal personen, bestaande uit stadgenooten en vreemden, is niet zeer duidelijk. Oordeelt men, dat wellicht stadgenooten minder aanmerkingen zullen maken, minder lastig zullen zijn? Welnu indien er gegronde aanmerkingen te maken zijn, dan is het toch beter, dat het regelings-comite die eens te hooren krijgt dan dat van jaar tot jaar diezelfde gebreken terugkomen. En deze niet voor allen opengestelde wedstrijden nu hadden wij op het oog, toen wij zeiden, dat men nog langs een an eren weg de zwakkeie spelers een kans om te winnen wilde geven in plaats van handicaps uit te schrijven. Dat het werkelijk niet goed is geweest voor de ontwikkeling van het tennisspel blijkt wel hieruit dat noch te Arnhem, noch te Zwolle, noch te Groningen noch elders, waar deze wedstrijden herhaaldelijk zijn gehouden, zich ook maar één speler eenigszins boven het zeer middelmatige heeft weten te verheffen. Op die wedstrijden zag men niets geen beter spel of stijl van spelen dan eiken dag bij het oefenen; hoe was het dan ook mogelijk goede vorderingen te maken? Wel werd nu bereikt, dat het lid der vereeniging A, B, of C den prijs won; dien het Bestuur had uitgekozen of uitgeloofd, maar was dat nu zulk een groot voordeel ? Was het zoo erg geweest, indien de eerste jaren de prijzen door de veel betere spelers uit andere plaatsen waren gewonnen, die dan echter ook verder gratis les zouden hebben gegeven, evengoed als de Engelsche spelers op de internationale wedstrijden den Hollanders tot voorbeeld strekten. Wij hebben hier eenigszins over' uitgeweid, omdat wij van oordeel zijn, dat werkelijk deze wedstrijden »alleen open voor de plaats zelve en omstreken" de ontwikkeling van het tennisspel hebben tegengewerkt. Zeer aangenaam is het, dat wij als tegenstelling op een Lawn-Tennis Club kunnen wijzen, die niet geaarzeld heeft, haar wedstrijden voor allen open te stellen, zoodra zij vernomen had, dat goede spelers wel wilden komen medespelen. Wij hebben het oog op de Club te hnschedé en wij gelooven gerust alle vereenigingen, die bevreesd zijn voor groote wedstrijden, naar deze club te kunnen verwijzen; zij zullen van haar niet vei nemen, dat de taak er zooveel zwaarder, de moeilijkheden grooter en de genoegens, minder door worden. Daarentegen hadden en spel en stijl in éen jaar reeds zeer groote vorderingen gemaakt.

Wij ver wachten niet, dat deze redeneeringen veel uitwerking zullen hebben: alle stukken indertijd in de »Ned. Sport« ter waarschuwing tegen die niet open wedstrijden geschreven, bleven onbeantwoord en de raad werd toch niet opgevolgd.