is toegevoegd aan uw favorieten.

Van Eems tot Schelde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat die zomcrtrok naar zee in West-Europa nog van zoo jongen datum is, eu eigenlijk eerst van de 19« eeuw dagteekent.

Maar de zee, zoo liefelijk, kan ook vreeselijk zijn in haar werking. Hoewel Scheveningen als een hartelijke vriendin door de zee gekust en bevoorrecht wordt, heeft diezelfde zee Scheveningen ook herhaaldelijk met den ondergang gedreigd. Het oude Scheveningen, het visschersdorp, dat hier voor ruim vier eeuwen gevonden werd, lag veel verder naar het westen, op de plaats, waar thans de zee schuimt. Een breede strook duinen is hier in de laatste vier eeuwen verloren gegaan door den afslag der zee. De stormen van 1470 tastten de kust zoodanig aan, dat er een groote strook van het strand wegspoelde, waardoor de kerk, die er toen stond, wel 2000 schreden in zee kwam te liggen. Door dit onheil, nog vergroot door het gevangen nemen van eeu deel der Scheveningers, alsmede door zeerampen, werd de bevolking van het dorp gedecimeerd tot niet meer dan 190 personen, van welke veertig moesten gaan bedelen.

Langzaam kwam Scheveningen weder op, maar nog telkens tastte de zee onverwachts de duinen aan, teisterde het dorp en rukte de zeeweringen weg, die met veel moeite waren aangelegd. De Novemberstorm van 1530, de winterstorm van 1538, die van 1546, en vooral de Allerheiligenvloed van 1570 hebben groote verwoestingen aangericht; op laatstgenoemden dag zou, volgens de opgaven van enkelen, het halve dorp verzwolgen zijn. De inwoners hebben daarna hun woningen meer binnenwaarts gebouwd, om beter beschut te zijn, zoodat er een nieuw dorp ontstond, het tegenwoordige Scheveningen. Zoo is de kerk, diein 1470 binnenwaarts verplaatst was, weder aan den zeekant komen te staan, gelijk wij nog op dit oogenblik kunnen zien; de huizen buiten de kerk zijn het offer der zee geworden.

Sedert hebben nog herhaaldelijk stormvloeden het dorp en het strand bedreigd, maar toch heeft men de zee tot staan gebracht. En toen de vreeselijke stormvloed in den nacht van 22 op 23 Dec. 1894 een hernieuwing van de vroegere treurige drama's deed vreezen, de visschersvloot op het strand tot een schepen- en mastenchaos door elkander schudde, het strand deed afnemen en het duin ondermijnde, is men met kracht opgetreden, om der zee voor goed perken te stellen. Sedert zijn de hoofden in zee gelegd, om het strand weder te doen aanlanden; toen is de zware bazaltmuur gebouwd en de zeeboulevard aangelegd, vanwaar wij zoo veilig en gemakkelijk de zee kunnen overzien, al had het vroegere duin voor ons meer bekoorlijkheid.