Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Lieflijk Velsen, van u moet ik zingen,

Met uw kerkje, verscholen in 't groen,

Uiterst punt van de wandelingen,

Die de Haarlemsche schoolknaap mocht doen.

Maar hij kwam niet tot u over Schoten,

Hij kwam niet tot u door Sandpoort,

"YV aar werd ooit langs een straatweg genoten,

Wat het hart van een schoolknaap bekoort?

Langs de Overveensche tuinen,

Door 't Bloemendaalsche bosch,

Liep zijn pad over hobb'lige duinen,

Begroeid met veerkrachtige mos.

En de hoogste top werd bestegen;

Welgemoed zat hij neder en keek Op de bosschen, de beemden, de wegen Van de schoone, Avelvarende streek.

Zoo kw am Beets in zijn schooltijd te Velsen cn nog' volgen wij gaarne dienzelfden weg.

Ook Hofdijk, die Kennemerland zoo door en door kende en het liefst in zijn historie verwijlde, voelde zich aangetrokken tot Velsen en zijn landschap. „Al wat schoon, wat boeiend, wat vroolijk, wat genotrijk is in de natuur: een heldere hemel, en groene boomen, en geurige bloemen, en zingende vogels, en fladderende vlinders — geheel een zonnige dag, een dag van weelde en lust, die het hart doet trillen van genot — dat alles verbindt zich aan den naam van het hedendaagsche Velsen."

Velsen is een lief plaatsje, gedeeltelijk langs den straatweg gebouwd, gedeeltelijk met eenige achterstraten en aan het plein, dat de oude kerk omringt. Andere belangrijke oude gebouwen dan de kerk vindt men niet in Velsen, hoewel het plaatsje zeer oud is en door enkelen voor het oude „Welzerebrug" wordt gehouden, waar de evangelieprediker Willebrord, in de achtste eeuw, in eigen persoon een kerk zou hebben ingewijd. Of dit vermoeden juist is, valt niet met zekerheid te zeggen. In elk geval is de tegenwoordige kerk niet die, welke door Willebrord zou zijn ingewijd, hoewel zij van ouden datum is. Deze kerk is gewijd aan den heiligen Engelmund, den Apostel van Friesland en den bijzonderen patroon van Velsen, naar wien ook de beek, die uit het duin vloeit, genoemd werd en die hier begraven moet zijn. In den toren der kerk meent men, dat het beeld van St. Engelmund, in blauwen zandsteen gebeiteld, is ingemetseld; Van Arkel en Weissman beweren echter, dat het relief een zegenenden Christus voorstelt, zooals in Romaanschen tijd dikwijls voorkomt. Vroeger

Sluiten